Παθογένεια
Το PCOS είναι μια πολυπαραγοντική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από υπερανδρογονισμό, χρόνια ανωοθυλακιορρηξία και πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών. Η ακριβής αιτιολογία παραμένει άγνωστη, αλλά πιθανολογείται ότι περιλαμβάνει γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, καθώς και αντίσταση στην ινσουλίνη.
Συμπτώματα
Οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν ακανόνιστους εμμηνορροϊκούς κύκλους ή αμηνόρροια, υπερτρίχωση, ακμή, ανδρογενετική αλωπεκία, και δυσκολία σύλληψης. Επιπλέον, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για μεταβολικές διαταραχές, όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη και ο διαβήτης τύπου 2.
Διάγνωση
Η διάγνωση βασίζεται στα κριτήρια του Ρότερνταμ, που απαιτούν την παρουσία δύο από τα τρία ακόλουθα:
- Υπερανδρογονισμός (κλινικός ή βιοχημικός)
- Χρόνια ανωοθυλακιορρηξία ή ολιγο-ωοθυλακιορρηξία
- Πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών στον υπέρηχο
Άλλες αιτίες υπερανδρογονισμού πρέπει να αποκλειστούν πριν επιβεβαιωθεί η διάγνωση.
Θεραπεία
Η αντιμετώπιση του PCOS εξατομικεύεται ανάλογα με τα συμπτώματα και τους στόχους της ασθενούς:
- Ρύθμιση του εμμηνορροϊκού κύκλου: Χρήση συνδυασμένων αντισυλληπτικών δισκίων για την αποκατάσταση της κανονικότητας του κύκλου και τη μείωση του υπερανδρογονισμού.
- Διαχείριση υπερτρίχωσης και ακμής: Αντιανδρογόνα φάρμακα, όπως η σπιρονολακτόνη, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της υπερτρίχωσης.
- Βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη: Η μετφορμίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και τη ρύθμιση του εμμηνορροϊκού κύκλου.
- Διαχείριση υπογονιμότητας: Φάρμακα που προκαλούν ωορρηξία, όπως η κιτρική κλομιφαίνη ή οι γοναδοτροπίνες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επίτευξη εγκυμοσύνης.
